...از دریچه ماه

به نام آنکه عشق و ایمان را آفرید

مادر جولیان اهل نورویچ در قرن چهاردهم در انگلستان زندگی می

کرد. او بی واسطه از

خداوند پرسیده بود که چرا جهان را آفریده است. پاسخ به سوال

به شکل زمزمه هایی

ضمن خلسه به وی رسیده بود:

 

تو می خواهی بدانی پروردگارت به چه منظور این کار را کرده است؟

پس خوب بدان، منظور وی از این کار عشق بوده است.

چه کسی این امر را بر تو فاش ساخت؟ عشق

چه چیز بر تو فاش ساخت؟ عشق                                                 

 چرا بر تو فاش ساخت؟ بخاطر عشق                                           

                                                                                                                                                                                                                                                   سال  نو رو به همه ی دوستای خوبم تبریک میگم. امیدوارم

امسال و همه ی سالها  ماه ها، هفته ها ، روزها، ساعت ها،

دقیقه ها، ثانیه ها و لحظه لحظه ی عمرتون( الهی صد ساله

شین) لبریز از   عشق و ایمان به خداوند باشه...

نوشته شده در شنبه ٥ فروردین ۱۳٩۱ساعت ۱۱:٥۸ ‎ب.ظ توسط ali shaamiri نظرات ()


قطارها می گذرند

آسمان خاکستری ست

که مرگ قهوه اش را بر آن دم می کند

خاکسترها وامی پاشند تا مگر زندگان هوایی نفس کشند.

وچنین آسمان در رگ و پی شان نشت می کند.

 

از برابر شیشه همه می گریزند:

 

ذرات غبارِ در ستون نور

ترانه های باد، سد روی رود

گله ی پرندگان

و تیرهای رابِط برق...

 

همه از ما می گریزند.

نه آب در دست می ماند

نه خواب در ایوانِ چشم می خوابد.

قطارها از ایستگاه می روند و مسافران

می رسند

و

نمی رسند.

 

 

اِمِل دُنقُل

نوشته شده در جمعه ٢۱ بهمن ۱۳٩٠ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ توسط ali shaamiri نظرات ()


 

 

 

از زیر سنگ هم شده پیدایم کن


دارم کم کم این فیلم را باور میکنم


و این سیاهی لشکر عظیم


عجب خوب بازی میکنند


 

در خیابان ها


کافه ها


کوچه ها


هی جا عوض میکنند


و همین که سر برگردانم


صحنه ی بعدی را آماده کرده اند


ار لا به لای فصلهای نمایش بیرونم بکش


برفی بر پیراهنم نشانده اند که آب نمی شود


از کلماتی مانند خورشید هم استفاده کرده ام


نشد!


دریا را تا می کنم و میگذارم زیر سرم


زل میزنم به مقوای سیاه چسبیده به آسمان


و


با نوار جیر جیرک ها به خواب میروم


نوار را که برگرداندند خروس می خواند


از توی کمد هم شده پیدایم کن!


میترسم چاقویی در پهلویم فرو کنند


 

یا


گلوله ای در سرم شلیک

 


و بگویند:


 

"خب نقشت این بود" 

 

 


نوشته شده در یکشنبه ۸ آبان ۱۳٩٠ساعت ٢:۳۸ ‎ب.ظ توسط ali shaamiri نظرات ()


خورشید، جاودانه می درخشد در مدار خویش!

 

 

ماییم که پا جا پای خود می نهیم

 

 

و غروب می کنیم هر پسین!

 

 

آن روشنای خاطرآشوب در افق های تاریکِ دور دست،

 

 

نگاهِ ساده ی فریبِ کیست که همرا با زمین

 

 

مرا به طلوعی دوباره می کشاند؟

 

 

ای راز!

 

 

ای رمز!

 

 

ای همه ی روزهای عمر مرا اولین و آخرین!

 

حسین پناهی

نوشته شده در سه‌شنبه ٥ مهر ۱۳٩٠ساعت ٤:۱۳ ‎ق.ظ توسط ali shaamiri نظرات ()


از کــوچه های بــا تــــو بــودن


این شبــــها

 

با "بـــی تــو بــودن" می گــذرمـــــــ !

 

دنبــالت می گردمـــــــ ...

 

به آخر رسیدمــــــــ .

 

کــوچه بن بســت است

 

و تــو

 

در آن ســوی دیــوار!

(خودم)

نوشته شده در سه‌شنبه ۸ شهریور ۱۳٩٠ساعت ۱٢:٢٩ ‎ق.ظ توسط ali shaamiri نظرات ()




Design By : Pars Skin